Opa Schipper heeft er geen kracht meer voor

opa-schipper

De laatste tijd heb ik het gevoel dat ik word achtervolgd. In mijn hoofd ben ik voortdurend bezig met iets dat ongrijpbaar is. Mijn vrouw Neline en ik wachten vanaf de feestdagen op een telefoontje met slecht nieuws.

Wie de voetbalwereld een beetje kent, zal bekend zijn met de term ‘degradatiespook’. Vooral fans van voetbalclubs die meer verliezen dan winnen zijn hiermee bekend. Dat geldt ook voor mij, omdat mijn club Excelsior momenteel veel verliest. Als het zo doorgaat kunnen zij aan het einde van dit voetbalseizoen degraderen naar een lager niveau. Excelsior wordt dus achtervolgd door het degradatiespook.

Onze familie wordt momenteel door een heel ander spook achtervolgd: het spook van de dood. Sinds de feestdagen gaat het niet goed met opa Schipper. Kortgezegd raakt zijn lichaam op. Dat is ook niet zo gek op 89-jarige leeftijd. Vlak voor de Kerst werd de hele familie bij elkaar geroepen. Zijn ademhaling ging steeds meer achteruit. Iedereen nam één voor één afscheid van een man die besefte dat hij in zijn laatste dagen was.

Wij kennen opa als een vrolijke en levendige man. Een paar maanden geleden vierde hij zijn verjaardag. Met bewondering heb ik naar hem gekeken. Je zou zeggen dat vijftig kinderen, kleinkinderen en aanhang te veel energie kost op zijn leeftijd. Onze aanwezigheid gaf hem juist meer energie dan een hele fles Red Bulldrank. Voortdurend maakte hij grapjes en was hij in gesprek.

Totdat het spook van de dood een paar weken later zijn verpleeghuis opzocht. Sindsdien is de enige reden om voor hem het bed uit te gaan om een paar meter verderop in zijn stoel neer te ploffen. Dat kleine stukje van het bed naar de bank voelt voor hem als het zwemmen van de Elfstedentocht. Het liefst zou ik Maarten van der Weijden bellen met de vraag of hij wat levenskracht aan mijn opa zou willen geven.

Ik kan mij het moment dat de familie bij elkaar kwam nog goed herinneren. In zijn bed trof ik een man aan die ieder moment zijn laatste adem had kunnen uitblazen. Het liefst had ik op Martin Luther King-achtige wijze nog een mooie afscheidsspeech uitgesproken, maar in plaats daarvan was ik sprakeloos. Opa had geen kracht. Ik had geen woorden. Af en toe gingen zijn ogen open en zag hij mij zitten.

De nachten erna heb ik slecht geslapen. Het spook van de dood achtervolgt niet alleen opa, maar ook zijn nageslacht. Mijn telefoon verloor ik geen moment uit het oog, want dat ene telefoontje zou ieder moment kunnen komen. Tot op de dag van vandaag is dat belletje nog niet gekomen. Sterker nog, opa is na de feestdagen zelfs opgeknapt. We hebben zelfs weer leuke gesprekken kunnen voeren.

Maar zijn kracht neemt sinds vorige week weer af en doet hem verlangen naar een plaats die wij als christenen beschrijven als ons échte huis. Volgens ons levensboek, de Bijbel, zijn wij hier op aarde vreemdelingen. We worden hemelburgers genoemd omdat ons echte huis niet in Rotterdam of Utrecht staat. Dat huis is de plek waar God woont. Daarom kan opa, wonder boven wonder, verlangen naar dat ene moment waar ik zo tegenop zie.

Onze Vader in de hemel,

Opa Schipper heeft zijn leven aan U gegeven

Dank U wel, dat U hem 89 jaar lang levenskracht gaf

Nu is zijn kracht aan het verdwijnen

Haal opa naar huis en verenig hem met zijn vrouw

Dank U wel dat het spook van de dood niet het laatste woord heeft

Uw Zoon Jezus kwam naar de aarde om de dood te verslaan

Omdat U leeft zijn wij niet bang voor morgen

 

2 gedachtes over “Opa Schipper heeft er geen kracht meer voor

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s