Huwelijkscrisis in huize Schipper

Er wordt de laatste tijd steeds meer met stemverheffing gesproken in huize Schipper. Eén keer per week is er 90 minuten lang sprake van een grafstemming. Het huwelijk tussen mij en mijn cluppie Excelsior staat onder grote druk.

Zo’n zes jaar gelden stapten Excelsior en ik in het huwelijksbootje. Toen kocht ik mijn eerste seizoenkaart. Zoals je wel vaker hoort, werden we aan elkaar gekoppeld. Mijn opa nam mij regelmatig mee naar Excelsior. Vanaf de eerste wedstrijd hadden we een klik. Ik besloot om steeds vaker te daten op Woudestein. En het was eigenlijk altijd een gezellige boel.

‘Huwen is trouwen, dus trouw zijn en trouw blijven. Een band die niet los kan. Dat geldt goede en kwade dagen, dat geldt rijkdom en armoede, dat geldt gezondheid en ziekte,’ meldt het klassieke huwelijksformulier. We hebben inmiddels heel wat goede dagen gehad. Ik denk met plezier terug aan plaatsing voor de halve finale van de KNVB-beker in 2015. Ook de 3-0 overwinning op Feyenoord in 2017 was een zeer ‘goede dag’.

Het huwelijksformulier heeft helemaal gelijk. Er zijn ook kwade dagen. Dit jaar zijn het er alleen wel erg veel. In maart en april speelde Excelsior in totaal negen wedstrijden. Eén keer sleepte Excelsior in de laatste minuut een gelijkspel uit het vuur. De andere acht wedstrijden werden allemaal verloren. Dieptepunt was de 1-2 nederlaag tegen NAC Breda, een club die het slechtste voetbal van Nederland speelt en helemaal onderaan staat.

Het valt de laatste tijd niet mee om met plezier naar Excelsior te gaan. Steeds vaker zoek ik redenen om tijdens de wedstrijd mijn zitplaats te verlaten. Ik sta liever bij de stroopwafelkraam dan langs het veld. Ook het aantal plaspauzes neemt steeds meer toe. Even geen zuchtende en klagende Excelsior-supporters om mij heen. Dan maar even naar mijn eigen gezeik luisteren.

Ik heb de indruk dat steeds meer Excelsior-supporters hun heil in een andere relatie zoeken. Niet ver van Woudestein staat De Kuip, waar buurman Feyenoord woont. Soms denk ik het wel eens. ‘Als ik nu voor Feyenoord zou zijn… kijk ik met veel meer plezier naar het spelletje.’ Iedere huwelijkscoach zou dan zeggen: ‘Doe dat nou niet. Het gras bij de buren is altijd groener.’

Weer denk ik aan die tekst uit het huwelijksformulier. ‘In goede én kwade dagen.’ En dus ga ik binnenkort tóch weer naar Woudestein. Met een rood-zwart sjaaltje om mijn nek en een Excelsior-petje op mijn hoofd. Met forse tegenzin. Mopperend op die trage verdediger die veel te vaak de bal verspeelt en die aanvaller die de bal in de Maas schiet in plaats van in het doel.

Gelukkig is er maar één huwelijk dat écht telt. En daar is van een crisis gelukkig geen sprake. Sterker nog, vandaag kwam ik thuis na een dag werken. Terwijl ik Neline een knuffel gaf, hoorde ik voetbalgeluiden op de achtergrond. Ze had alvast de wedstrijd van Excelsior opgezocht en de tv aangezet, zodat ik na een drukke werkdag meteen kon neerploffen. Wat een liefde. In goede én kwade dagen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s